Op een dag als vandaag

Even kort, vandaag. De kinderen zijn thuis i.v.m. een studiedag van hun leerkrachten en ik rol van het ene in het andere:

• Dochterlief die van haar spaargeld een spel wil kopen en gefrustreerd raakte van het feit dat het maandagmorgen is en dat haar gang naar de winkel dus met enkele uren uitgesteld moet worden...
• Een heel leuk en inspirerend telefoongesprek met Hella Kuipers over het starten en hebben van een eigen onderneming. Wat is mijn niche? Waar kan ik bij aanhaken / op inhaken? Wat wil ik weggeven? 
• Een meditatie die in het teken stond van 'uit mijn ondernemingsverhaal stappen'. Tijdens de meditatie is er een 'time-off'. Moeilijk, zeg!
• Door het knisperende weer gefietst om boodschappen te doen. Wat een zaligheid, had het niet verwacht dat ik zo zou genieten van zo'n heldere, koude dag.
• Zoonlief die samen een appeltaart wil bakken en wel meteen! Woef. Toen ik zei dat ik dat tot na de lunch wilde uitstellen was het zijn beurt om gefrustreerd te zijn. De appeltaart is er uiteindelijk gekomen en staat nu gaar te bakken in de oven. 
• En nu moet Het Spel gespeeld worden. Ik ben er even tussenuit gepiept omdat alles nog in elkaar gezet moest worden, maar verwacht dat dit elk moment klaar kan zijn.

Zo gaat dat dus. 

Een goeie dag gewenst!

Stilte

“Silence is full of life and expectancy”

(zuster Karmelietessen in Londen)

Meditatief

Gisteren vond ik de nieuwe 'Meditatief' in mijn mailbox. Het is een twee-wekelijkse inspiratiemail rond christelijke meditatie. Afgelopen november werd ik door één van de samenstellers benaderd met de vraag of hij een tekst van mijn blog mocht gebruiken voor Meditatief. Natuurlijk, wat een eer! Het zijn niet de minsten waar ik tussen mag staan. En gisteren zag ik tot mijn grote schrik en vreugde dat het blijkbaar zover was.
Op de site kun je in het archief neuzen tussen de eerdere uitgaven en daar vind je tal van inspirerende teksten. Die van mij staat uiteraard onder kopje 2012 en heeft nr. 130, maar ik zag daarnet al dat hij zo snel nog niet on-line gezet was.

"MEDITATIEF is als een aperitief: het geeft een voorsmaakje op je eigen meditatietijd en doet je misschien verlangen naar méér.
MEDITATIEF is als een digestief: het geeft een heldere kijk op moeilijkheden die zich in de meditatiepraktijk voordoen, en maakt ze daardoor verteerbaar.
MEDITATIEF is als een cursiefje: het geeft soms verrassende invalshoeken op de dagelijkse pelgrimstocht die de meditatie is.

MEDITATIEF is een initiatief van de christelijke meditatiebeweging in België en Nederland."

Mocht je het inspirerend vinden, dan kun je je op de site ook aanmelden voor deze lichtverteerbare inspiratie-mail over mediteren en meditatie! 

Goed weekend allemaal!

Bouw je eigen luchtkasteel

Gisteren was ik weer eens in de stad. Liep even De wijze kater binnen en mijn oog viel vrijwel meteen op het boek van Barbara Sophia Tammes: Handboek voor het bouwen van je eigen luchtkasteel - fantaseer jezelf gelukkig. Barbara blijkt de illustratrice te zijn van de prachtige theekopjes-illustraties die ik illegaal uit de Happinez gefotografeerd had.
Het is zo'n ontzettend leuk en blij makend boek, dat ik het gewoon meteen aangeschaft heb.
Barbara Tammes verleidt je in dit boek terug te keren naar de kinderlijke fantasiewereld die we als serieuze volwassenen ver achter ons gelaten hebben. Je wordt je bewust van je verlangens.
"Iedereen zou een eigen luchtkasteel moeten hebben. Om zich terug te trekken. Om een plek te hebben waar je je helemaal thuis voelt. Waar jij het helemaal voor het zeggen hebt en alles is zoals jij het wilt. Een plek met onbegrensde mogelijkheden." ... "De binnenkant van je hoofd zou je favoriete plek op de wereld moeten zijn. Maak het mooi, fantaseer."
Allereerst krijg je van Barbara de sleutel. Voor de ontvangst moet je het contract even goed lezen en daarna ondertekenen.
"Ja, ik geef mijzelf toestemming om volledig doelloos, nutteloos, zinloos, zorgeloos, compromisloos en eindeloos kinderachtig te fantaseren over dingen die geweest hadden kunnen zijn, over dingen die nooit gaan komen maar wel mooi zijn en prettig aanvoelen, over dingen zoals ik wil dat ze gaan zijn. Ik ga accoord dat het me niks hoeft op te leveren en dat mijn tijd zomaar eens totaal maar dan ook totaal verspild kan zijn."
En dan kun je lekker gaan ronddwalen in dat luchtkasteel. Je kunt bijvoorbeeld een kijkje nemen in de keuken, "de plek waar je naartoe kunt gaan als je in het werkelijke leven wordt overspoeld door impulsen en informatie, om te bedenken wat je wel en niet tot je wilt nemen."
Heerlijk. Mooi vormgegeven en fijn geschreven. Let op: zit je krap bij kas, kijk dan of ze het bij de bieb hebben (hier in Utrecht wel) want als je het eenmaal in je handen hebt, kun je het niet meer laten liggen!

illustratie: Barbara Tammes

Zitten, Zijn en Zwijgen (2)

Ik wil wegvliegen. Ik wil naar het geluk. Dat gevoel was er toen ik ging zitten vanochtend.
Ik kon het ruiken, die vervulling. Daar wilde ik eindelijk wel eens zijn. Op die plek waar ik tot mijn recht kom.
Maar ik zat daar op mijn bankje voor mijn altaartje, de gebruikelijke plek om te mediteren.
Mijn verhaal. Iedere keer weer dat verhaal van mij dat ik maar alvast vooruit vertel. Niet dat er iets mis is met dromen en fantaseren, hoor, maar tijdens de meditatie oefen ik nu juist om uit die netten te blijven. Voor ik het weet zit ik verstrikt in mijn (fantasie)verhaal.
Zitten. Ik voel hoe ik geknield zit. Rechte rug. Voel de lucht in en uit mij stromen. Ik leef. Voel mijn handen, gevouwen in mijn schoot. De neusgaten open zodat de lucht gemakkelijk naar binnen kan stromen. Zijn. Meer hoeft de komende 25 minuten niet.
Zo begint mijn meditatie toch nog wat talig. Dat is niet erg. Het helpt me te zakken in het zijn. Stil te worden. Bewust te worden van wat er speelt. Stap uit je verhaal, zeg ik tegen mezelf als ik weer aan het fantaseren sla. Dat is alles.
Als het stil is geniet ik op een manier die anders is dan het genieten in het dagelijks leven. Het is een genieten dat niet stoort. Het lijkt alsof ik omhuld ben door een doorzichtige deken van dankbaarheid waar ik me bewust van ben. Het is een bewustzijn uit een andere laag, het ego heeft er niets mee van doen. Dankbaarheid vanuit het ego brengt een stroom van nieuwe gedachten op gang en dat doet dit niet. Dit is er gewoon.
Zitten, zwijgen, zijn.
Heb jij het jezelf al cadeau gedaan?

Energetisch

geen houden aan

iets dringt zich aan me

opgevoerd ook

tsss die druk

het wil eruit

op eigen poten

ergens staan

te kijk graag

wel lekker hoor

zo 

energetisch

Ik voldoe

Als je nog niet buiten bent geweest, moet je het zeker nog doen. Het is heerlijk fris, zonnig en helder vandaag. Ik kon het voorjaar al ruiken. Het idee dat er nog een paar koude weken aan kunnen komen met ijs en sneeuw gaat er bij mij niet meer in. Laat het nieuwe leven maar tevoorschijn komen! Letterlijk en figuurlijk ;-)
Vandaag kreeg ik van mijn uitkerende instantie toestemming om het IMK-traject alsnog op te pakken! Dat is goed nieuws, want dat houdt in dat ik gecoacht word gedurende dit spannende proces, maar vooral ook dat ik niet hoef te solliciteren en me volledig op het opzetten van mijn bedrijfje kan richten. Enige voorbehoud is vooralsnog dat het IMK mijn plannen concreet en levensvatbaar genoeg vindt om met mij in zee te gaan.
Ik vind het echt superleuk. De energie stroomt door mijn lijf en dat voelt goed.
In het eerdere intake-gesprek met het IMK werd naar het beroep van mijn vader gevraagd. Ik vertelde toen dat hij zelfstandig gevestigd architect was. Ook een ZZP-er dus. Daar moet ik af en toe aan denken en dan stel ik me voor hoe hij me zou stimuleren in deze stap als hij nog geleefd had. Gewoon als iemand die begrijpt hoe fijn het is om je eigen ding te doen en zelfstandig en onafhankelijk te zijn.
Nog steeds verbaas ik me over deze frisse wind. Over de energie die het hele idee me geeft. Maar vooral over het feit dat die overtuigingen die me zo lang belemmerden, hun greep verloren lijken te hebben. Opeens. Sinds die meditatiesessie waarin de angel zich in precieze bewoordingen aan mij openbaarde lijkt het tij gekeerd te zijn. Alsof deze belangrijkste overtuiging het licht niet kon verdragen en oploste als sneeuw voor de zon.
Ik voldoe.